Życie to nie bajka to walka o lepsze jutro.

Są takie wspomnienia, przez, które serce pęka, ale i tak nazywamy je najpiękniejszymi

Wspomnienia wracają w nieoczekiwanym momencie. Choć staramy się o nich zapomnieć..., ale nie dajemy rady. Odniosę się do przykładu z matematyki: Ile to 2+2? Każdy będzie wiedział, że to 4. Nie zapomnimy tego do końca życia. Tak samo jest z ludźmi z otoczeniem z każdym dniem, który przezywamy na nowo. Ja staram się nie myśleć o tym co było, ale wspomnienia same wracają np. sprzątasz w pokoju i nagle odkrywasz pocztówki swojej ,,siostry" z wakacji. Łza Ci się kręci w oku przypominasz sobie dawne chwile, dni, godziny, wspólne uśmiechy, wspólne oglądnie filmów. Dosłownie wszystko.To smutne, ale prawdziwe. Życie to nie bajka to walka o lepsze jutro.